De aap!

De aap!

Ik ben gelukkig nog op een leeftijd, dat ik de dingen van weleer heel goed  kan overzien. Het leuke daarvan is, dat ik met een ( glimlach ) terug kan kijken op de “turbulente” jaren uit mijn jeugdige leven en veel  herinneringen weer boven komen drijven. Heel veel leuke dingen en ook soms mindere, maar het vermelden waard. Het korte en heftige zeemansleven als werktuigkundige, “van ass wtk tot 2* wtk”, heeft toch wel invloed gehad op mijn doen en laten, handel en wandel, echter heb hier heel veel van geleerd en om maar zo te zeggen, ongeschonden en sterk uitgekomen. Ook Ghana lag op de route en de havenplaats  Accra was ook meerdere keren ons los en laadadres. Gemiddeld bleven we er enkele dagen. Ook een mooie gelegenheid om van boord te stappen en iets van de “omgeving “ te bekijken. Zo belande ik op een grote markt in Accra. Een ongekende handel van alles en nog wat. Maar wat mij aantrok was een klein leuk aapje en bleek te koop. Dus zonder veel nadenken maar wel handelen, kwam ik in het bezit van dit aardige beestje. Touwtje om zijn nek en wandelend naar de haven met hem op mijn schouder naar de Dita Smits.  Deze boot was toen, een van de meest luxueuze koelschepen met twee motoren.  En vanaf de eerste afvaart uit Rotterdam aangemonsterd, gebracht door mijn vader met zijn Ford Fairlane. Meegenomen  een heel klein koffertje met wat  kleren en honderd gulden van mijn moeder, die ze tussen de lakens uit haar kast haalde en mij toestopte . Het aapje werd geaccepteerd door iedereen en kreeg de naam Jonny. Op een zeker moment was hij spoorloos en onderweg van Accra naar Beiroet, bleek hij boven in de mast te zitten. Zat niets anders op, dan toch wel de aardig hoge mast te klimmen, om hem naar beneden te halen. Boven aan gekomen beet hij me gelijk in mijn duim, maar het touwtje was toch de enige mogelijkheid om hem naar beneden te halen. Had in mijn hut een zogenaamde boekenplank, die ik had bekleed met een Marrokkaanse opgevouwen poef, ook weer op een markt in Marokko gekocht en dat was zijn slaapplaats. Onze scheepskok die mij elke wacht wekte, stond altijd rare grimassen te maken voor hem. Na een week was de aap het waarschijnlijk zat en stond hij op toen de grimassen een aanvang namen, pieste hij hem midden in zijn gezicht. En gelijk  was dit het einde van het aapje pesten. Aangekomen in Beiroet, zijn we gaan stappen en Jonny  meegenomen. Uiteindelijk is de avond betaald met met achterlaten van Jonny bij de kroegbaas. Hij blij met de aap en ik blij dat hij een betere opvang had, want aan boord was het niet de ideale situatie voor hem.     #collum #watuzegt #kustvaart  
jojodoetinchem 

Reacties

Populaire posts