Fietstas

Fietstas, Onlangs zaten we op een middag heerlijk te genieten van een wijntje op het terras van een café restaurant. We waren gebeld, door de vriendin van mijn vrouw, want zij had de mogelijkheid om een huis te huren op het nieuwe terrein van de Isseldok. Ze woonde al jaren in de woning achter de oude brandweergarage annex politiebureau van de gemeente Doetinchem. Een toch wel gedetailleerde woning. Maar van twee etage's , vervangen voor gelijkvloers is toch een uit komst. De jaren beginnen toch te tellen. Na vijf en zeventig jaar loopt alles iets minder dan gewoonlijk. En een ongeluk zit meestal in een klein hoekje. Want voor je het weet lig je aan de grond. En dan zijn de problemen niet te overzien. Haar man was twee jaar geleden overleden, dus een beetje in de omgeving van de stad was wel gewenst. Hij was ook een levendig persoon van weinig woorden maar wel hard werken. Een zeer gevarieerd leven. Hij zat op toeristische trips als chauffeur op de bus en ook in diezelfde hoedanigheid op de ambulance en de lijkwagen. Het zat in de familie, zijn broer was voorganger bij begrafenissen. Dus door het noodlot kwamen ze elkaar wel vaker tegen! Op een zeker moment komt de crematie van hem in het gesprek aan de orde. Let wel een ding was wel duidelijk en dat was zijn gedachte, als ik wordt gecremeerd geen broodjes en zo wat, want wat ik in die jaren gezien heb, hou je niet voor mogelijk, de broodjes glijden zo in de tas van de rouwenden. Maanden na de ceremonie "met een luxe begrafeniswagen was hij toen naar het crematorium gebracht " komt ze de as ophalen. In een plastic rode tas voorzien van nummer werd de urn overhandigd. En met deze tas, die uitstak in haar fietstas, gaat ze naar huis. Met luxe auto gebracht en met de fietstas weer naar huis! Zo kan het einde van je leven toch nog een andere wending krijgen . Dit zal je nooit plannen, maar overkomt je, een eindstation met een traan en en glimlach. jojodoetinchem

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts