Merken

De ouderen zijn de laatste tijd het mikpunt in de ruimste zin van het woord. Zowel financieel als emotioneel. Als je alle schrijnende verhalen lees over het wel en wee van deze groep, hoop je dat deze toestanden, later, aan je voorbij zullen gaan. Het bejaardencentrum als eindstation kan een troosteloos vooruitzicht zijn, om daar de laatste jaren te moeten slijten. Echter niet alles op een hoop, maar er is hier en daar echt wel heel wat mis!. En als je mogelijkheid heden ten dage nog heb en kan, en je nog op eigen locatie kan behelpen in doen en laten, is dat een groot genot. Maar helaas, niet voor iedereen weggelegd. Om op de aanspreektitel van dit verhaal terug te komen, las ik over het merken van de kleding in bejaarden tehuizen. Dit bracht mij in gedachten weer vijf en zestig jaar terug. Ik zat nog op de lagere school en werd door mijn ouders naar een internaat gebracht. Ook hier werden de kledingstukken gemerkt met je naam. Van deze tijd heb ik geen prettige gedachten overgehouden en dat weer terug te horen nog minder. Dat ik als kind met gemerkte kleding ben begonnen, zal ik misschien  als  het tegen zit, met gemerkte kleding eindigen. Een rare gedachte!
Worden we na ons pensioen, letterlijk en figuurlijk, gemerkt, gewassen, geknipt en geschoren.?!
Lang leve ons sociale onderdak dat op veel punten a’sociaal wordt uitgevoerd.
JoJodoetinchem

Reacties

Populaire posts